Ik heb het licht gezien! Een klein puntje licht. 27 december 2014 zag ik het licht, als een lampje in een strip boven mijn hoofd 'Ping!' Echt waar. Sommigen denken, zo fijn dat Nathalie nu mediteert en haar rust hier in vind om met alles om te gaan.
Maar ik vind niet alleen mijn rust hier in, ik voel het. In mijn hart, in mijn lichaam, in mijn ziel.
Als je je voor kunt stellen dat ik op de basisschool al met migraine bij de dokter en in het ziekenhuis kwam voor onderzoeken, ik op mijn 14de zwaar depressief was, een minderwaardigheidscomplex had. Ik zelfmoordneigingen had. Ik op mijn 22ste een postnatale depressie had die al die jaren is blijven sluimeren en waarvoor ik nog tot 27 december 2014 anti depressiva voor nam.
Ja dan ben ik dankbaar dat ik het licht heb gezien.
Een gesprek van een half uur, kwam aan als donderslag bij heldere hemel.
Ze zei; je vind het niet leuk hier op aarde he? Weet je hoe dat komt? Je bent hooggevoelig, je voelt niet alleen je eigen emoties, maar die van alles en iedereen om je heen. Je moet je leren afsluiten, jezelf aarden en jezelf leren beschermen.
Ze zei ook, ik zie jou mensen helpen, readings geven, workshops of lezingen geven.
Dat laatste zag ik dus absoluut niet. Maar goed. Ze heeft wel gelijk gehad.
Sinds dat gesprek, en gelijk aan de slag gegaan met afsluiten, aarden en beschermen. Voel ik me vrij. Herboren, ik voel niet meer alles van de hele wereld. Ik voel wat mijn emoties zijn. Ik voel me Licht. Ja ik zag het licht. En het licht schijnt elke dag helderder.
Als eerste ben ik me gaan verdiepen in Hooggevoelige personen. Dat was voor mij geschreven leek wel.
Daarna ben ik vooral bezig gegaan met mijn emoties te voelen. En ik heb er veel, maar toch voelde ik me een stuk lichter zonder de last van de hele wereld. Ik kon en kan naar binnen en dat doe ik nu elke dag. Naar binnen gaan, naar mijn gevoel.
Ondanks dat ik dit jaar eigenlijk op de bodem zit, ben ik nog nooit zo gelukkig geweest. Er kwamen mensen op mijn pad die mij zoveel hebben geleerd, er kwamen boeken en situaties in mijn leven. Alsof alles in de rij stond om zich aan mij te presenteren. Zo van, hehe! Ze staat open om te ontvangen.
En ik sta inderdaad open, open voor rust ontspanning en inzicht.
Nu is het niet zo dat ik nu alles weet en heb geleerd. Want als dat zo was dan was ik nu klaar op aarde, en dat is zeker niet zo.
Ik ga elke dag naar binnen om te leren. Te leren van mezelf,
Mijn omgeving , situaties ,Mijn emoties. Wat zit er diep in mij wat geheeld moet worden. Waar zitten mijn angsten, zorgen, verlangens, wensen, acties. Wat wil ik, wat ga ik doen, hoe wil ik mijn kinderen opvoeden. Hoe mag ik mijn kinderen opvoeden.
Ik mediteer, iets wat ik nooit had gekund. De rust nemen om te ontspannen. Om naar binnen te gaan. Mijn angsten te voelen, onder ogen te komen, te accepteren en te laten gaan.
December 2014 was ik:
Bang
Vol zorgen
Weinig zelfvertrouwen
Angst voor de toekomst.
Altijd gestrest
Overspannen
Depressief
Oktober 2015
Heb ik rust in mijn hoofd.
Voel ik liefde stromen
Kan ik mediteren
Leg ik engelenkaarten.
Kan ik mensen helpen met mijn heldervoelend zijn.
Geef ik Reiki.
Weet ik wat wel en wat niet goed voor me is.
Luister ik naar mijn hart, mijn intuïtie.
Soms is net dat duwtje in de goede richting, op de juiste plaats en het juiste moment nodig. Om te beseffen dat je het waard bent. Om te beseffen dat je niet gek bent, om te beseffen dat jij mag zijn wie je bent.
En dat maakt me dankbaar :-)






